چهار شنبه سوری، اکسیون فرسایشی و ملی
۲۲بهمن هم گذشت. حالا ناامیدی بعضی از دوستان که اندکی پس از پایان مراسم نمایشی کودتاچیان از سرانجام کار ناامید شده بودند با بازتاب جهانی حضور مردم و افشا گری به موقع گوگل بر طرف شده است. اینک باید به چگونگی ادامهٔ مبارزه اندیشید. میدانم بی شمار مردمانی که میخواستند در نقش اسب تروا ظاهر شوند سر افراز دندان خشم بر جگر نهادند و دم بر نیاوردند. اما همین نیز نشان داد که چه ترسی در دل کودتاچیان بود که چنین تدارکات وحشتناکی از کیسهٔ ملت برای غافلان تدارک دیده بودند. حضور پر رنگ جنبش در ۲۲ بهمن نتیجهٔ مطلوب را به بار آورد: چه در داخل و چه در خارج، این را هم میشود در بحث و گفتگوی مردم در داخل دید و هم در بازتاب جهانی آن در رسانهها و محافل خارج از کشور.
به نظر میرسد بعد از این پیروزی چشم گیر فرصت طلأیی دیگری در اختیار جنبش است که با تمام آکسیونهای پیشین متفاوت خواهد بود. منظورم ۴ شنبه سوری است. این بار ما در زمین خود و با قوانین خود بازی میکنیم و این کودتاچیان هستند که باید در مکانی به گستردگی ایران ۲۴ ساعت به دنبال ما باشند. این یک موقعیت کاملا ملی است که فرد فرد ایران دوستان همیشه از آان استقبال کرده اند. همین اول باید متذکر شوم که حسن این آکسیون در این است که یک روزه نیست و نباید هم باشد. باید از همین امروز این آکسیون را کلید بزنیم و روزو شب حضور خود را با نشاط و شادی اعلام کنیم. لازم به تذکر است که هیچ خشونتی را به کار نخواهیم برد و به هیچ کسی و هیچ چیزی آسیب نخواهیم رساند. فقط با ترقههایمان در روز و فشفشههایمان در شب نشان میدهیم که هستیم و همیشه خواهیم بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر